Á
jólafundi FÍF sem haldinn á Naustinu í Reykjavík
3. des. 2004 talaði Guðfinna Bjarnadóttir rektor
um Háskólann í Reykjavík og greindi m.a. frá
áformum þar á bæ um að bjóða upp á
menntun fyrir stærðfræðikennara. Ferfalt húrra fyrir
því. Ef það er eitthvað sem íslenskt skólakerfi
bráðvantar þá er það fleiri stærðfræðikennarar
sem eru stærðfræðikennarar af lífi og sál.
Guðfinna er frábær ræðumaður og notaði hæfileika
sína á því sviði til að minna á hvað
stærðfræði er skemmtileg og flott. Eftir fundinn fór
ég að hugsa um þetta og datt þá í hug að
skella nokkrum stjörnum á vefinn.
Stjörnurnar sem um ræðir eru teiknaðar úr nokkrum
jafnlöngum strikum sem mætast undir jafnstórum hornum og eru
dregin hvert af öðru án þess að lyfta pennanum. Líklega
kunna flestir að teikna 5 arma stjörnu. Færri vita að þótt
aðeins sé til ein 5 arma stjarna eru til tvenns konar 7arma stjörnur.
Engin leið er að teikna 6 arma stjörnu en til er ein 8 arma, tvær
9 arma og ein 10 arma. Hér til hægri eru myndir af 5, 7 og 8 arma
stjörnum og hér fyrir neðan eru allar útgáfur
af 11 arma stjörnum, þær eru fjórar hvorki meira né
minna.
Það sem gerir þessar stjörnur heillandi fyrir þá
sem sjá fegurðina í stærðfræðinni er að
það hlýtur að vera einhver regla um hvað eru til margar
stjörnur af hverri gerð. En röðin:
1 fimm-arma, 0 sex-arma, 2 sjö-arma, 1 átta-arma, 2 níu-arma, 1 tíu-arma, 4 ellefu-arma
virðist samt undarlega óregluleg. Ég ætla ekki að eyðileggja skemmtunina fyrir lesendum (ef einhverjir eru) með því að kjafta frá hver reglan er svo ég læt hér staðar numið.
Atli Harðarson